Nieuws

  • Wekelijkse column van Rebekka de Wit

    Ik hou niet meer van dierentuinen. Wel ooit gedaan. Het zijn de tijden, denk ik, niet iets in mezelf dat veranderd is. Of met de tijden ook ik. Het is niet alleen dat ik me tegenwoordig ongemakkelijk voel bij de verhouding tussen mij en de dieren, en dat ik vind …

    9 augustus 2021
  • Wekelijkse column van Rebekka de Wit in De Standaard

    Door een samenloop van omstandig­heden bracht mijn vader me naar de sporthal waar ik gevaccineerd zou worden, net als vroeger. Voor de vijf meter brede deur stond een man met allerlei zeezoogdieren op zijn arm getatoeëerd. Niet alleen tuimelaars, ook beloega’s, blauwe vinvissen en wat ik dacht te herkennen als …

    3 augustus 2021
  • Een nieuwe column van Rebekka de Wit in De Standaard

    Een meisje dat op het punt staat, nogal ongeduldig overigens, vrouw te worden, logeert in de tent naast mij met haar ouders. Ze draagt elke dag een T-shirt met daarop FRIENDSHIP IS FOREVER. O nee, dacht ik, welke idioot heeft dat op een T-shirt gezet? Een T-shirt voor 13-jarige meisjes, …

    26 juli 2021
  • Een nieuwe column van Rebekka de Wit in De Standaard

    Vrijwel nooit verlang ik terug naar mijn kindertijd. Kinderen zijn op zich, nou ja, niet leuk. Of zo herinner ik me de anderen om mij heen in ieder geval niet. Liefdesbriefjes bijvoorbeeld die werden onderschept in de klas en dan hardop voorgelezen, ook door mij, mijn eigen niet-moedigheid door niet …

    19 juli 2021
  • Nieuw adres

    We zijn definitief verhuisd van het pand in de Sint-Paulusstraat naar een nieuw gebouw op de Paardenmarkt. Alle toekomstige huisactiviteiten en - voorstellingen zullen vanaf nu daar doorgaan. Het volledige adres is: Paardenmarkt 111, 2000 Antwerpen. Ons telefoonnummer blijft hetzelfde.    

    12 juli 2021
  • Een nieuwe column van Rebekka de Wit in De Standaard

    Tijdens de hittegolf vorig jaar raadde ­iemand mij aan om naar een begraafplaats te gaan. Dat heb ik destijds niet gedaan, maar toen ik vorige week min of meer per ongeluk op een begraafplaats terechtkwam, begreep ik het advies. De treurwilgen vormden een soort stolp van koelte en er was …

    3 juli 2021
  • Een nieuwe column van Rebekka de Wit in De Standaard

    De oudste broer van mijn moeder klaagt geregeld over het feit dat ‘je tegenwoordig niks meer mag zeggen’. Hij was ook de man die, toen zijn zusje ernstig ziek werd, een kaart stuurde met een lelie met daaronder de woorden Ver weg en toch dichtbij. Hij was op de Canarische …

    23 juni 2021
  • Een nieuwe column van Rebekka de Wit in De Standaard

    Ik heb mezelf weleens horen zeggen, op het moment dat twee baby’s voor mijn neus iets van elkaar afpakten, ‘dat Marx waarschijnlijk niet heel goed had opgelet’. Ik bedoelde dat kinderen – die we toch beschouwen als wezens die de waarheid zeggen, met hun woorden of hun gedrag – zo …

    14 juni 2021
  • Een nieuwe column van Rebekka de Wit in De Standaard

    Het was druk in de trein, te druk om ­anderhalve meter afstand te houden. Het was vrijdagmiddag en ik probeerde niet op mijn telefoon te zitten. Ik wilde dat wel, maar een paar uur daarvoor had ik in een gesprek zitten te beweren dat het heel belangrijk is om in …

    9 juni 2021
  • Een nieuwe column van Rebekka de Wit in De Standaard

    Als kind was ik nogal onder de indruk van het verhaal uit het Oude Testament waarin twee vrouwen met één baby aankomen bij koning Salomon en allebei claimen dat het hun baby is. ­Salomon stelt voor om de baby in ­tweeën te hakken, zodat ze allebei een halve hebben. Een …

    1 juni 2021
  • Wekelijkse column van Rebekka de Wit in De Standaard

    In 2014 (het jaar waarin het parlement van Noord-Cyprus homoseksualiteit uit de strafwet haalde, de Krim werd geannexeerd en de Olympische Spelen in Rusland plaatsvonden) vroeg paus Franciscus aan de toenmalige Israëlische president Shimon Peres en Mahmoud ­Abbas, de president van de Palestijnse Autoriteit, om in het Vaticaan te komen …

    25 mei 2021
  • Een nieuwe column van Rebekka de Wit in De Standaard

    Terwijl we gingen zitten op een bankje in het bos, pakte hij zijn telefoon om een foto van het moment te maken. Of eigenlijk van het moment waarvan hij vermoedde dat het eraan zat te komen. We hadden onze tassen naast ons gezet en waren met onze billen op weg …

    11 mei 2021
1 2 3 4 8